Monday, 20 May 2013

Catatan KKN Brandal (Brangsong-Kendal) 2012 - Bagian I



Catatan KKN Brandal (Brangsong-Kendal) 2012
Senin, 29 Oktober 2012.
Fajar senantiasa menyapa dalam hari-hari hidupku, begitu juga kali ini.
“Whoam…. Huwaaaa” udah jam segini. Iyah, jam dihapeku nunjukin jam 05.37. Udah lumayan pagi ini, mengingat sms yang kemaren digelontorin si Kormadesku harus kumpul dilapangan FIK-Unnes tepat pukul 6.30. Dengan secepat kilat menghantar Ups! Allaiey juga nich, segeralah kuambil gayung dan mandi then bergegas kumpul di lapangan FIK.
            Yeah!! Lapangan FIK-Unnes udah kayak sarang penyamun mahasiswa (red). Para calon Sarjana yang rata-rata dari semester tujuh program studi kependidikan udah pada kumpul gag jelas arah tujuan :D  mengemban misi kampus konservasi untuk melaksanakan Kuliah Kerja Nyata (KKN). Tuhan, Lindungi umatmu ini yach (gumamku dalam hati).
Cuzz… lanjut, nah pokoknya dilapangan FIK-Unnes udah kumpul banyak banget mahasiswa yang totalnya lebih dari seribu. Mereka siap-siap KKN dikota KENDAL beribadat. Yah, untuk Kendal ada banyak banget kecamatannya but yang kutahu detailnya itu hanya di kecamatan Brangsong. Dikecamatan itu ada duabelas desa yang jadi sasaran tempat KKN. Berhubung jadi coordinator kecamatan, sebisa mungkin aku menghafal nama-nama desa tersebut.
Udah dech kok malah curhat ginih sich!!
Nah, semua mahasiswa yang KKN dikendal udah pada kumpul, setiap kecamatan udah disediain mobil-mobil yang siap ngebawain  barang-barang bawaan mahasiswa yang gede-gedenya minta ampun.  (Upsh! Sorry habis maem siang sama temen KKN jadi berhenti dulu ;p)
………………………………………………………………………………………………………
Sebelum pemberangkatan ke tempat KKN kita semua berdoa, cuz….. mobil berjalan menuju kecamatan Brangsong, aku sih pake vega biru bareng teman-teman sekecamatan. Yummii…Akhirnya sampai juga dikecamatan Brangsong.
Puannnnnnnnaasss beud, iya itu kata yang tepat buat ngungkapin rasa yang kami rasa :D
Nah, abis itu kami (mahasiswa KKN se-kecamatan Brangsong) disambut dengan ceremonial didepan lapangan yang WOW panas, berdebu (KKN banget :D). Upacara-pun berakhir, kami dijemput Pak Lurah masing-masing desa, ada yang pake tossa, pick-up, gag ada andong L hehe.. especial buat mahasiswa didesaku, Desa Brangsong kami gag ada jemputan yang special kaya gitu, kami jalan kaki.. hufh! Malang banget kan?? Bayangkan kami disuruh jalan kaki diatas terik mentari yang menyengat begitu HOT (lebaii dikit boleh kan? hhe), tapi gag apalah, lha wong posko desa brangsong Cuma 10meter dari tempat upacara, tepatnya dibelakang kantor kecamatan. Hhaaa… tempat begitu sempurna, serasa Cuma pindah kosan saja.
Kami serombongan yang jumlahnya sepuluh ekor berbondong-bondong bawa barang bawaan yang ajib gile beratnya. Setelah masukin barang, kami disidak, apah?? Baru hari pertama saja udah ada sidag! Enggak-enggak… Pak. Lurah beserta 2dua staffnya berkunjung memberikan nasehat serta wejangan gitu dech, ya idep-idep salam kenal. Hehee..
Hari pertama kami tak ada agenda selain istirahat dan saling kenal satu sama lain, oiya sebelum melangkah lebih jauh persilakan saya untuk memperkenalkan temen-temen seposko saya yang total berjumlah sepuluh ekor ituh, this is it, we are brandal beribadat :D
1.      Frendy Chintamana, iyah dia kormades kami, cowok kelahiran purworejo ini hobinya sama kayak boybabd-boyband korea gituh, apa coba? Foto-foto! Gilak, narsis juga ne anak. Jurusannya, Pendidikan Geografi, tukang survey tanah,, hhaaaaaa #piss kormades kami inipun seringnya galau kagak jelas haaaaa :D banyak mikirin kami yang membandel mungkin yach.
2.      Yohanes bla….blaa……saya sih seringanya panggil johan, tapi diposko beken om. Yohan :D cowok berperawakan bongsor asli Pati ini dari Pendidikan Seni Musik. Hobynya main gitar, keyboard, saking hobynya ortunya mpe rela nganter keyboard kesayangan keposko dari pati mpe Kendal, salut for his parents, pake bawaain  jajan pula :D
3.      Aji Dwi Abdillah, nah, say amah kenal bangeetsz sama yang satu ini, iya iyalah, dia itu temen sejurusannku, yah walo jarang sekelas tapi  kenal beud (red:banget). Cowok asli purbalingga yang udah gag ngapak ini dari Pendidikan Bahasa dan Sastra Jawa. Yeah! Berkat doi kami bisa nancepin papan posko yang perlu ditanem agak dalem. Thanks dude J
4.      Liana a.k.a si Mbok, heehee.., gadis yang ngaku lugu ini bermukim di Ungaran sedang nempuh Pendidikan Ekonomi. Doi inilah yang jadi pimpinan posko. Doi hobi banget masak, tapi pagi aja masak oceng-oceng (Allay!) tapi si Mbok gag suka makan banyak, soalnya si Mbok lagi diet, moga sukses ya mbok dietnya, besok kalo nikah jangan lupa undang kamii mbokk :D
5.      Danti zzzzzz…….(tidur dulu ah, :p) cewek yang sekota sama saya a.k.a Rembang ini dari Pendidikan Bimbingan dan Konseling. Pokoknya tiap ada masalah bisa tuh dishare ama doi, curcol apapun bakal dilayanin dech. Sumpah, ini cewek paling lama mandinya.. entah apah yang dilakukan dikamar mandi…manicure, pedicure, kukur-kukur mungkin eaaa… #eakakak :D #piss
6.      Eni xxx.xxxxx…. “njuk ngono” hhaa.., logat temanggung yang kental dari cewek Pendidikan Tata Busana. Satu-satunya cewek yang ultah saat KKN ini sempat dijeburin ke Laooot….gilak, izinnya observasi laut tapi malah bikin surpsrise buat doi. Cewek yang hobi ngrajut ini sering banget tidur depan tipi, hikss… padahal itu kan tempat tidur buat kami para cowok-cowok #hoammm
7.      Yani Fitri….. yah! Cewek Pendidikan Jasmani Sekolah Dasar ini paling sering pulang rumah, padahal kami belum pernah ngrasain yang namanya pulang kampong #gagadil! Ya eyalah, lha wong si Yani itu rumahnya didesa tempat kami KKN :D. Kalo kami kekurangan perlengkapan apapun, pasti ngrayu-ngrayu doi buat diambilin dirumahnya,,, (Maafkan kemanjaan kami :D)
8.      Rega, nah.. wajah cewek Pendidikan Guru Sekolah Dasar asal Jepara ini hampir mirip ma Eni. #piss. Doi paling sering nemenin saya nganter surat dari kecamatan  gitu, makasih yaah! Doi itu perawakannya masih kayak anak kecil kok, mungkin gara-gara calo guru SD mungkin ea, makanya jadi kek gitu :D
9.      Ummi, weisss…. Cewek Pendidikan Matematika asal Banyumas ini paling kalem dari cewek-cewek yang lain. Apa semua anak matematika itu serius gituh yaa.. heee. Doi jadi sekretaris diposko kami, paling rajin sih, tiap ada rapat-rapat gaje (red: gajelas) pasti dicatet ma doi, pulpen dan blocknote gag pernah ucul dari genggamannya :D
10.  Nah, the last its me, @erikdeka, Yah udah pada kenal. Cowok kelahiran Rembang ini adalah mahasiswa Pendidikan Bahasa Jawa sejurusan sama Aji gitu dech, hhmm tak ada yang special dariku, hanya mahasiswa biasa yang berproses menjadi luar biasa. Semoga terkabul ya Allah J.

Sunday, 5 May 2013

Dumadine Kutha Lasem, Rembang (Sunan Bonang)

Tlatah iki dak jenenge BONANG, dumadi saka huruf ngarep jenenge kene.
B : Biang Song
O : Oman Maliki
N : Nawawi
A : Awaning
N : Nawas
G : Guntur
Iya, kuwi kang kocap saka Raden Makhdum Ibrahim (Sunan Bonang) sanalika dheweke lan rombongan ngidakake tanah ing bumi Jawa (Lasem–Rembang).
       Raden Makhum Ibrahim kuwi putrane Sunan Ampel kaliyan Nyai ageng Manila. Rikala cilik Raden Makhum Ibrahim kagolong bocah kang tlaten lan mangerteni marang agama. Kauripane uga ora kakurangan apa wae. Ora akeh crita kang nyritakake kahanane Sunan Bonang nalika isih cilik
       “Le, besok yen wis gedhe kudu bisa ngajarke kabecikan lan Islam” piwelinge Sunan Ampel marang anakke. Udakara umur 18 tahun, Raden Makhum Ibrahim lunga saka omah kanggo nyinauni babagan ajaran Islam kanthi njlimet. Dheweke lunga menyang Tar-Tar, Mongolia (Cina bagian kulon). Anggone nyinauni ajaran Islam ana kana tansah pratithis amarga kelingan karo piweleng Bapakke mau. “Aja nganthi aku ngajarake kesesatan marang liyan” gunemane ana bathin. Seprene suwi anggone ninggalake tlatah Jawa, Raden Makhum Ibrahim ora mangerteni kepriye kahanan kang ana ing tanah Jawa. Nganthi ana wong kang nyebarake ajaran sakliyane Islam ing tanah Jawa yaiku Dampo Awang.
       Dampo Awang, pimpinan Armada Laut saka Cina nduweni kekarepan ngajarke ajarane yaiku Kon Fu Chu. Dampo Awang lunga ana ing tanah Jawa lan mandhekake kapale ana ing Kragan (salahsijine Kecamatan ing Rembang). Anggone nyebarkae ajaran mau lumampah kaya dene miline banyu kali ana segara. Amarga ora ana prakara sing gawe anggel, ora let suwe Dampo Awang duweni abdi utawa pengikut kanthi akeh.
       Ora krasa anggone wis rolas tahun Raden Makhum Ibrahim ngangsu kawruh ngenani Islam ing tlatah Cina. Ana ing Tar-Tar Raden Makhum Ibrahim nduweni jeneng liya yaiku Nam Biang Song utawa Chimb. Sekirane cukup, Sunan Ampel banjur nusul putrane mau ana ing Mongolia lan ngajak balik ana tanah Jawa. Sunan Ampel ora langsung ngajak putrane balik ana ing Tuban (papan kaluwargane Sunan Bonang) ananging Sunan Bonang diutus ngajarake utawa gladi ngajarake agama Islam ana ing Makassar (Pulau Sulawesi). “Ing tanah Jawa kuwi luwih anggel anggone ngajarake Islam, anakku. Mula sadurunge menyang tanah Jawa, awakmu dladi disik ana ing Pulau seberang Kana” utuse Sunan Ampel marang Raden Makhum Ibrahim. Raden Makhum Ibrahim nurut marang apa kang kocap dening Bapakke.
       Raden Makhum Ibrahim miwiti ngajarke ajaran Islam kang wis ditrima saka Tar-Tar ana ing tanah Makassar. Dheweke uga ngadekake pesantren ana kana. Akeh uga masarakat kang dadi kenal marang agama Islam, sadurunge masarakat ana kana durung mangerteni agama Islam. Udakara telung tahun Raden Makhum Ibrahim ngajarake Islam ana Makassar banjur dheweke balik menyang tanah Jawa. Saka Makassar Raden Makhum Ibrahim dikancani lima pengikute yakuwi Oman Maliki, Nawawi, Awaning, Nawas, lan Guntur.
       Dampo Awang mangerteni bakal ana wong kang bakal ngajarake Islam ana ing tanah Jawa, dheweke was-was ngenteni tekane wong mau. Dampo Awang ora pengen apa kang diajarake dheweke saksuwene iku sirna amarga teka wong kang bakal ngajarake Islam. 
       Raden Makhum Ibrahim lan rombongan menyang ana tanah Jawa kanthi Kapal. Sabenere dheweke lan rombong duwene kekarepan balik ana Tuban, ananging kasunyatan nemtuake beda, dheweke lan rombong napakake sikil ana ing Lasem (Salahsijine kecamatan ing Kabupaten Rembang). Ing papan iki uga Dampo Awang ngadek dadi panguwasa kanthi ajaran Kon Fu Chu. Satibane Raden Makhum Ibrahim lan rombongan ana ing Lasem, dheweke Kaget. Mangerteni masarakat ana kana pada sesembahan marang patung Cina sing digawa dening Dampo Awang.
       Raden Makhum Ibrahim lan rombongan ketemu karo Dampo Awang lan pada wawan rembug. “Sapa kowe, lan ana prelu apa mrene?” pitakone Dampo Awang marang Raden Makhum Ibrahim. “Aku, Nam Biang Song. Wong kang bakal ngajarake Islam ana ing tlatah iki” wangsulane Raden Makhum Ibrahim. “Hahaha......, masarakat ana kene wis dadi duwekku. Ajaranku paling bener lan wis akeh pengikutku” wangsulane Dampo Awang karo gumuyu. “Ananging kuwi ora dadi alangan kanggo aku lan rombongan kanggo ngajarke kabeneran” wangsulan balik Raden Makhum Ibrahim. Amarga masarakat wis pada kena omongan saka Dampo Awang lan pancen wis suwe uga Dampo Awang ana ing tlatah Lasem, akeh masarakat sing luwih milih ajarane Dampo Awang tinimbang Raden Makhum Ibrahim. Kahanan sing kaya ngene dadekake Dampo Awang bunggah lan yakin ajarane bakal awet ana ing tlatah Lasem iki. Ananging ora kentekan akal Raden Makhum Ibrahim anggene ngajarkae Islam ana ing tlatah Lasem iki, dheweke ngajarake Islam nganthi piranthi-piranthi kang ngundang kaendahan. Ngajarake Islam kanthi nggunakake suluk-suluk kang endah yen ditembangake. Masarakat kana uga asring keprungu swara Adzan kang dikumandangake dening Raden Makhum Ibrahim lan gawe sengseme masarakat ana kana. Sithik saya sithik masarakat ana ing tlatah lasem pada kenal lan seneng nyinauni ngenani Islam.
       Mangerteni kahanan kang kaya ngono, gawe nesune Dampo Awang. Dampo Awang mbujuk masarakat menawa ajarane kuwi ajaran kang paling bener, ananging kayata piring kawalik. Saiki masarakat luwih milih ajaran saka Raden Makhum Ibrahim lan rombongan saka Makassar. Dampo Awang pengen ketemu lan duweni kekarepan nyingkirake Raden Makhum Ibrahim saka tanah Lasem. “Raden Makhum Ibrahim ingkang kinurmatan” sapane Dampo Awang marang Raden Makhum Ibrahim, “Ana apa Dampo Awang?” wangsulane Raden Makhum Ibrahim. “Aku jaluk tulung supaya awakku ninggalakake tlatah iki kanthi damai” Dampo Awang mangsuli. “Ora bisa Dampo Awang, wis dadi kuwajibanku ngajarake Islam ana tlatah kene”. Wangsulan Raden Makhum Ibrahim kang kaya ngene gawe getem-geteme Dampo Awang. Tanpa aba-aba Dampo Awang nyerang Raden Makhum Ibrahim, lan nyoba mateni wong kang dianggap mungsuhe kuwi. Perang gedhe kadadeyan ana ing bumi Lasem, amarga Dampo Awang ora bisa nyaingi ilmukang diduweni Raden Makhum Ibrahim dheweke kalah ana perang. Ananging Raden Makhum Ibrahim uga rada parah lan nipakake catu ana ing tanggane.
       Amarga dirasa ora duweni kadigdayan kanggo nglawan Raden Makhum Ibrahim, Dampo Awang banjur balik ana ing Cina. Dampo Awang ora langsung bisa nerima kalahe dheweke saka Raden Makhum Ibrahim. Ing tanah Cina dheweke golek bala bantuan kanggo numpas Raden Makhum Ibrahim anggene ngajarake agama Islam. Ora let suwe, Dampo Awang balik maneh saka Cina mara ing tanah Jwa kanggo nglawan Raden Makhum Ibrahim maneh. Dampo Awang lan rombongane lelunga gawa kapal kang gedhe lan nduweni parabot-parabot kanggo perang kang akeh lan sekirane cukup kanggo numpesake Raden Makhum Ibrahim.
       Perang gedhe kalakon maneh ana ing tlatah Lasem kuwi, Raden Makhum Ibrahim mung bisa ngelus dada lan isgtifar. Mangerteni kahanan kang kaya ngene Dampo Awang wis yakin bisa numpesake Raden Makhum Ibrahim, amarga Raden Makhum Ibrahim ora duweni kapal perang lan mesthi bakal mati yen serbu pasukan kang akehe ora jamak iki. Dampo Awang lan pasukane nyoba nembaki Raden Makhum Ibrahim nganggo peluru kang ana ing kapal. Dikira wis mati, banjur Dampo Awang nydaki Raden Makhum Ibrahim. Gumunake, kuwi kang ana ing pikirane Dampo Awang. Raden Makhum Ibrahim wis kena peluru kang ora ketung jumlahe, ananging dheweke isih ngadek jejek ana sangarepane. Saiki gantian piwalese Raden Makhum Ibrahim marang Dampo Awang. Raden Makhum Ibrahim nyaduk Dampo Awang lan Kapale sakencenge, sanalika iku uga Dampo Awang lan Kapale mlethik mak pletik adoh saka paningalipun Raden Makhum Ibrahim.
      Sakbibare, perang gedhe kuwi Dampo Awang ora tahu mecunggul maneh. Raden Makhum Ibrahim bisa ngajarake Islam kanthi satuhu lan bisa ngadekake pesantren ana ing tanah Lasem kuwi.
       Pungkasane crita, Raden Makhum Ibrahim kasebut Sunan Bonang. Sunan Bonang dikenal ora mung ing tlatah Jawa. Sunan Bonang uga wis dadi tokoh misuwur ing Indonesia.

Narasumber cerita:
1. Mohammad Lazim selaku Juru Kunci Makam Sunan Bonang di Tuban.
2. Nyamini selaku narasumber penduduk kota Rembang.
3. Warga Lasem, Kabupaten Rembang.

Wednesday, 26 December 2012

Holiday.... :)

Libur telah tiba...libur telah tiba.. Hore..

Yeah, sebenarnya bukan liburan jugag sih, tapi ini udah selesai PPL sama KKN. Ini ceritanya pulang kampung gitu dech,
nah mumpung dirumah saya mau jalan-jalan keliling kota ah, huwaaa... Rembang mana kotanya?? #kagakada yah!! :/
tapi gag usah gitu kalee ekspresinya, meskipun rembang kaga ada kotanya ya paling engga Rembang itu istimewa, karna ada Saya!! #apah!! elu itu siapa boy!!. Hehe, bagi yang gag tahu gue itu kebangetan :D, gueh itu anak keren sejagat-erat.hhaaa, #udah, dilanjutsana ngetiknya jangan narsis terus... eaaa, kakak

Nah to the point aja yah, pagi tadi ceritanya diajak ma adek-adek saya jajan di TEKO? awalnya saya ya kagak mudeng TEKO itu apa, eh usut punya usut, TEKO itu TERRAS KOTA. gilak aja, anak jaman sekarang, sukanya akronim-akroniman semuah. nah ini saya lagi ditekape :D

tepatnya itu ada dijantung kota Rembang sih, ya ala-ala Mc. Donald gitu dech. makanannya tapi dengan Mc. D disini ada makanan Indonesia juga lhi, selain ada Pizza, Spaghetti et la Steak.
lumayan murah sih..
bentar ah, makan dulu..
to be continue...

Monday, 17 September 2012

Masa-masa PPL

#ngapain elu nongol disini?
*Emg gag bole apah? ini kan blog gw
#Masih ngrasa milikin ane to? ane gag elu urus gituh! =_=
*gw sibuk tauk, # sibuk mikirin .....
#mikirin apah?
*kepoo beud si km!
#trima neh..Golok!

Omegod, ni mah udah lama bgt udah enggak mangkring (nonkrong, jagongan) di blog yang makin kusut ini. padahal udah lama dibuat tapi postingan juga gag kunjung berdatangan #apah? elu pikir postingan bisa muncul dengan sendirinya gituh?? kapan elu sadar dude! ayo buat postingan yang sekiranya berarti bagi dirimu..dirimu...dirimu..kamu itu egois tau! Ups! maaf dech, ini mumpung ada signal wifi jadi bisa posting lagi #tuch kan, elu itu serba aji mumpung yach, ane dicuekin terus! makan nich samp*h! jangan marah dong... iyah-iyah.. bakal sering mangkal dech disini.

Ini nich, langsung aje ya... ane mau ngobrol ni. istilahnya 'share' berbagi gitu sama temen-temen yang lainnya. Saat ini gw udah semester 7, program pendidikan itu wajib yang namanya PPL (praktik pengalaman lapangan). Yach, bagi yang kul program pendidikan pastilah tau, ya istilah bekennya itu latihan ngajar disekolah gitu :). Nah daridulu itu udah punya prinsip, #hah! bukan prinsip sih, tapi pedoman akan suatu keinginan kalo PPL besok mau ambil di sekolah yang ada di kota Semarang, penginnya si SMA ,tapi takdir sudah menentukan kalau dapetnya itu di SMP #terimalah takdir!
......Loading......Loading.........

Nah, saat-saat penentuan sekolahpun telah diumumin. Gw berburu sekolah nich, dan ,dapatlah SMP 2 Semarang sebagai sekolah PPL gw, omegod! RSBI terbaik sekota Semarang, Alhamdulillah :).

Tuesday, 1 May 2012

Mereka menantapku


Mereka menantapku

Iya, mungkin tepatnya lusa, atau bahkan dini hari nanti

Ku mulai meratapi kepiluan yang tak berujung, logika pun tak menerima
Aku tak memutuskan pilihan
Aku menggoda mereka
Mencoba mencerkam mereka
Beradu manis manja kepada mereka
Kekanak-kanakankah aku?
Aku tak ingin menjadi mereka pilihan untukku, tak satupun jua Tuhan
Apa ini keababilanku? Layaknya yang terujarkan mereka yang lain?
Aku tak ingin menjadikan mereka pilihan untukku, ku ingin semua ada!
Egois?
Aku berjumpa dengan mereka satu per satu, dan terpancar berseri
Memberikan senyum tulus mereka kepadaku, ku tahu mereka senang, begitupun aku
Bukankan satu kesatuan padu itu baik?
Menjalin dalam satu ikatan yang dikatakan mereka yang lain, ikatan penuh makna.
Atau mungkin, menghilangkan mereka adalah suatu keharusan bagiku?
Aku masih berfikir dan berdzikir untuk kedepan.

Friday, 27 April 2012

Curcol

#Hiattt.......ntes, yes! boring--boring

Lama juga tidak jumpa di blog yang tak terurus ini. Boleh curhat ga?? #langsung ngomong aja kenapa si!. waduh, sewot banget sih. Akhir-akhir ini ngrasa kuliahku rada tidak terurus :D. Semester ini rencananya ingin mendapat SK, #SunanKuning???What!!!. Haduh, maksudnya SK itu Surat Keputusan. Ingin dapat SK untuk SKRIPSI. Teman-teman SMAku sudah pada bikin Tugas Akhir untuk gelar sarjananya, ada juga yang udah Lulus a.k.a wisuda. Ini ngeblog sekaligus cari-cari referensi untuk skripsi yang mau diajuin. Semoga cepat selesai, minta doanya ya. #doanya sapa?di blog ini kamu kurang tenar tau!!. Jyah, buat siapa aja yang baca dech. oiya, jangan lupa temui saya di FB __deka.fb@gmail.com
nuwun.

Thursday, 3 November 2011

Lila, ora lila ya kudu dak lakoni.....

-->
Wis kaya disuduk keris gandring dada iki, krasa jero lara kang daksandang. Ora bisa anggenku ngluputake apa kang ditumindakake marang aku lan anakku kang isih selapan taun iki. lanangan kaya ngene kok biyen aku gelem nyandang tresnane ya Gusti, Gelo aku! pancen iki wis dadi piliane atiku. kudu dak lakoni.
Lila, ora lila ya kudu dak lakoni.....
****
            Aku lastri, Guru lan panulis lulusan Universitas Negeri Jakarta – Pendidikan Ilmu Pengetahuan Sosial. Rikala jaman isih kuliah kae aku kagolong wadon kang ora merhatekake penampilan kayata wadonan liyane, dandan, makeup lan uga rasukan style uptodate kaanggo ana slira-slirane. Kaya ngono kui wis ora ana ing pikiranku, ora migunani! saben dina sakbibare jam kuliah aku langsung nyandak gawe ana ing LSM kang ngurusi prakara korupsi. Korupsi kang gawe rakyat sangsara. Adji Pangestu, Priya paling ganteng se-Fakultas Ilmu Pendidikan UNJ. dheweke yaiku Priya misuwur lan uga kalebu lanangan paling TOP ing Almamaterku kae, sapa wae ora bakal nolak yen didadekake pacare. Sanajan cap Playboy cemepak ana ing mburine. Wewadonan  krasa beja yen iso lumaku bareng dheweke, ya pantes wae! Misuwur, ganteng lan uga katon WOW dhewe ana ing slirane. Priya iki kang dadi bapak saka anakku.
            Aku uga salahsijine wadon kang kasengsem marang Adji, awakku ketemu dheweke kapisanan wayah ana ing Organisasi kampus ‘Gerakan Mahasiswa anti Korupsi’. rikala semana dheweke kang dadi petua orator demo ing bunderan HI, biyen sakmangertenku, Adji kui Priya gagah lan uga cerdas pamikirane. ora kaya kanca-kancaku liyane, gayane kayata executif anom. Gede duwur lan mesti nggango rasukan kang nggugah mripat iki nglirik jembar.
            Dina-dina lumaku, dakkira sakwise demo kae awakku bakal ora nyandang ngerti priya gagah kang ngrasuk ana pikirku. nyatane, aku malah asring ketemu dheweke. Adji mlebu Lembaga kang dadi panggonan gaweyanku. makdek atiku, kapisan ngerti dheweke se-Kantor karo aku. Nang kantor cilik, mburi swalayan iki. ing kana uga aku ngerteni pribadi dheweke, pancen supel priya iki, rasa kagumku sansaya suwe dadi tresna.
            Semangatku gawe dadi gedhe, tresna iki terus-terus njubel pengen metu menjaba. supaya dhewweke isa ngerteni karepe ati.
kui kabeh biyen!
****
Saiki ana ing pulau kang adoh saka karamean iki anggene aku ngajar, ing Papua. Ora bisa tak critakake apa kang ana iki, kahanan malih 180◦ sakbibare aku duweanak loro kembar Dian lan Dani. Urip kae tak rasa kepenak, ayem tentrem. Saiki kaya diwalik marang Gusti. Kahanan iki uga kang ndadekake aku minggat ana ing pulau pol wetan Indonesia, Mangkel atiku. Mangerteni apa kang wus dilakoni bojoku! Apa ta kurange aku iki, apa aku kurang ayu? Kurang perhaten marang dhewekke? iyo? Apa ngono! Pancen wong lanang, yen wis duwe luwih sakabehe, rumangsa sangguh nyukupi kabutuhan omah-omah. Iso sapenake wae mlaku ngalor ngidul. Aku iki bojomu mas, Kae ilenga anggenmu karonta-ronta jaman durung sukses awakmu mas. Mung awakku kang ana ing sisihmu, ora ana wong liya! Apa awakmu lali marang kui kabeh mas. Ning apa saiki kalakuanmu marang aku lan anak-anakmu.
            Lara atiku! Bojo kawin maneh karo wadonan liya sing ora luwih becik lan ala. ananging geneya bojoku gelem karo slirane. apa ta luwihe dheweke tinimbang aku. wadonan kang gaweyane mung ngujuk-ujuki bojone wong! Mas aku karo anak-anakmu butuh panutan kang bisa dadi imam. Anggap aku mas!
            Mangerteni kalakuan alane, rasa tresna iki ilang mabur ucul saka panggoanane, gelo atiku. priya kang dakgadang dadi bapak kang becik kanggo anak-anakku wis dadi tuladha kang ala marang putraku. wis ora tau balik omah, gaweyane kaya maling. ning omah mung jupuk klambi banjur balik maneh mbuh ana ngendi parakke. ora mung kui, dheweke wis ora tau aweh duwit kanggo nyukupi kabutuhan kaluwarga. tegel tenan sliranmu mas.
            Kui kabeh dadekake mantepe atiku, Lunga..................................
Lunga ninggalake apa wae kang ana ing uripku iki. Aku pengen minggir saka apa wae kang gawe larane atiku iki, rasane cukup atiku kacubles-cubles dom jahit. aku ora kuwat nandang perih iki.
            daktekati daftar CPNS kang dilaksanakake dening pemprov, arep-arep ana sajroning ati iki aku bisa lunga adoh saka kauripan kang sumpek sesek iki. aku milih dadi Guru ana ing Papua. pancen adoh lumaku ana kana, adoh uga saka putra-putraku kang dadi semangat gaweku, ning piye maneh. aku kudu nyambut gawe golek duwit kanggo ngopeni putra-putraku. CPNS tiba ing dina pangumumane, seret anggene atiku ambegan. deg, jenengku kaserat ana ing kertas papan pengumuman ngarep kantor bupati kotaku. Mantep atiku, madhep manggarep! anakku daktitipake ana ing omahe wong tuaku, abot banget ninggalake, ning piye maneh, nang dian doni ibumu lunga..